Утга алга уу?

Энэ нөхрийн бичлэгүүдийг мэр сэр уншиж байлаа. Мэр сэр унших бүртээ л алд дэлэм бухимдаад гардаг байв.

Ягтиймээгийн бичлэгийг сая бас уншив. http://yagtiim.blog.banjig.net/post.php?blog_id=8647&post_id=82325

Блогчдод хандаж хэлэх үг гэхээр нь би тэрэнд нь багтдаг ухааны юм бодоод, бас ч гэж авууштай юм олдож магад гээд ороод үзлээ. Тэгээд зүгээр гараад явчиж чадсангүй бухимдаад бичлэг бичив шд. Би ч гэж би юм аа.
За тэгээд ягтиймээ гэдэг хүний хэлэх гэсэн нь энэ юм гэнэ. Харваас дээгүүр өнгө аясаар хандаж хэлж буй нь илт. Хандаж хэлэх гэсэн утга санааг нь дүгнэвэл:
Нэгд, өөрийнхөө байр суурийг өндөрт буй хэмээн тайлагнасан нь харагдаж байна.
Тэртэй тэргүй хэн бэ? гэдэг чинь бичлэгүүд болон сэтгэгдлүүдээс чинь шууд л харагдана. Зиндаа дэв ойр хүмүүс чинь чамайг дүгнээд цэгнээд ойлгож л байвал болоо биш үү?. Бусдад ингэж ихэрхэж бас бяцхан тусыг сүр бадруулан товойлгох хэрэг юун?.

Хоёрт, блогчдын алдаатай бичдэг талаар өгүүлж, тэр нь блог хөтлөх шалтгаан нь болсон гэнэ. Хэл бичгийн мундаг мэдлэгтэн байх нь. Бичлэгийн алдаа энэ тэр дээр зөндөө л яриа болдог. Сэтгэл хөдлөлийг илэрхийлсэн, хувь хүний дассан хэллэгүүдийг илэрхийлсэн гэх мэт дүрмийн бус бичиглэлүүд зөндөө л байдаг. Хэл уран зохиолын багшийн заадгыг хальт санавал, хэл бичгийн дүрэмд гол анхаарах гурван зүйл нь ойлгомжтой, оновчтой, эгшиглэнтэй байх ёстой гэж хэлжийсэн санагдана. Харин ч ойлгомжтой, оновчтой бас ч гэж эгшиглэнтэй санагддаг шүү тэр муулж буй бичлэгүүд нь. Блог ертөнц гэдгийг хүн бүр л өөрийхөөрөө ойлгодог шиг. Миний хувьд чөлөөт цаг өнгөрөөх таатай орчин гэж боддог. Сэтгэл хөдлөл, шаналал гуниглал аливаа бүхнээ бичиглэж стрессээ тайлдаг хэсэг ч бий. Зарим нэгний хувьд хэрэгтэй мэдээллээ авч бас бусадтай хуваалцах талбар, за тэгээд ягтиймээгийн хувьд өөрийгөө дөвийлгөдөг умгар өрөө нь бололтой. Уулын мод урттай богинотой гэдэг шиг таны хэлдэг чийп пийпл чинь олонхи шүү дээ. Олонхи үгүй бол чиний хүсдэг манлайлал үгүй. Чиний дөвийж товойдог зиндаархал үгүй.

Хэдэн  ишлэл авчъя.
"Өнөөдөр бидний үе, хэзээ нэгэн цагт өнгөрүүлсэн амьдралаа эргэн харахад харамсах зүйлгүй амьдрах ёстой залуус."
Оюутан байхад хоолны мөнгөгүй болчоод хар ажилд зүтгэж явахад хариуцан ажиллуулагч ах ингэж хэлдэг байж бил ээ. Энэнд нь би урамшиж байгаагүй. Тэртэй тэргүй зарж буй хөдөлмөрийг минь үнэлж буй үнэлгээ нь хангалтгүйг мэддэг байсан болохоор аль болох булчин шөрмөсөө бага ажиллуулахыг боддог байсан.
"Бид залуу хүмүүс, хэлье гэснээ хэлж чаддаг байх хэрэгтэй, авъя гэсэн зүйлээ авч чаддаг байх ёстой."
Энэ үнэн хэлжээ. Иймийн учир энд ч гэсэн би хэлье гэснээ хэллээ.
"надад бас өөрийн гэх үзэл бодол, үнэт зүйл бий. Үүний төлөө би хаана ч хэзээ ч явна. Үүнд хувь хүний зан чанар огт хамаагүй гэдгийг ойлгох байх."
Тийм шүү би бас хааяа ингээд номчирхмоор болчихдог юм. Гэм биш зан минь.

Эцэст нь хэлэхэд тэнд ягтиймээ тэгээл бичиж суудаг, энд би ингээл бичээд сууж байдаг. Бид угтаа ижилхэн л коммершл гарууд юм байна дөө.